Nienke, Steven en ik

Nienke, Steven en ik

woensdag 14 september 2016

Haakje

Het is een zwoele zomerse ochtend, middenin een hittegolf. Om het huis een beetje af te laten koelen staat de tuindeur open, op het haakje op de 'kierstand'. Steven is klaar met ontbijten, ziet dit en loopt er naartoe: 'Tuin!'

Maar hij kan er niet meer doorheen als de deur op deze stand staat, hij is te groot geworden. Dus probeert hij het haakje los te maken.
Als de deur helemaal openstaat, op het haakje tegen de schuttingmuur, lukt hem dit prima. Maar opvallend genoeg lukt het in deze stand helemaal niet. Hij grijpt het haakje beet aan de vaste kant, bij het oogje en begint te schudden. Hij kijkt wat verbaasd als het niet los gaat en probeert het nog eens, met hetzelfde resultaat. Ik kijk geïnteresseerd toe, benieuwd hoe hij dit gaat oplossen.

Hij schudt nog maar eens wat harder en nog wat harder totdat het haakje, min of meer toevallig, losschiet en de deur opengaat. Helemaal gelukkig roept hij: 'Open!'

En loopt naar buiten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen