Nienke, Steven en ik

Nienke, Steven en ik

vrijdag 29 april 2016

Plastic afval

Steven begint langzamerhand al heel wat woordjes te gebruiken. Zo zegt hij al dingen als 'Toetuh' (Toetje), 'Kietuh' (Kietelen), 'Nie' (Ronnie), 'Nienie' (Nienke), 'Appe' (Happen), 'Oppepop' (Opperdepop) en natuurlijk 'Mamma' en 'Pappa'.
Bovendien immiteert hij vaak allerlei geluidjes.

En steeds vaker verrast hij ons door uit zichzelf dingen te zeggen die kloppen bij de situatie.

Vandaag was ik de keuken aan het opruimen. Eerst zat hij aan een van de lades, wat ik niet goed vond dus ik zei 'Afblijven.' Onmiddelijk riep hij: 'Atijtuh'
Ik verzamelde ondertussen een hoop plastic afval en liep er mee naar de container buiten. Zoals altijd dribbelde hij achter me aan. Normaal mag hij gewoon tot buiten met me meelopen, maar omdat het erg koud en winderig was liet ik de kamerdeur dicht en ging in mijn eentje naar de containers.


Toen ik terug de kamer in kwam stond hij me op te wachten, met een plastic zakje dat ik had laten vallen in zijn hand. Hij hield het voor me omhoog en zei 'Oh oh!'

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen